Ένα φιλελέ παραμύθι

Κάποτε σε μια μακρινή χώρα, ζούσε ενας τύπος που τον έλεγαν Γιάνη. Ο Γιάνης ήταν έξυπνος και πολύ συμπαθητικός, αλλά είχε ενα κουσούρι. Λάτρευε τα ταξίδια. Κάθε μέρα εαν μπορούσες να βρισκόσουν σε μια διαφορετική χώρα, θα τον έβρισκες να έχει φτάσει πρώτος εκεί, είτε με πλοίο, είτε με αεροπλάνο, είτε με τρένο.

Μια μέρα ο Γιάνης σε ενα απο τα ταξίδια του σε μια ωραία τουριστικη χώρα, πήρε ενα all-inclusive πρόγραμμα κάποιου μεγάλου πρακτορείου. Όταν μαζεύτηκαν όλοι οι ταξιδιώτες του ταξιδιωτικού γκρούπ στον προορισμό τους, τους φόρεσαν απο ενα βραχιολάκι με ενα νούμερο. Όπου πήγαιναν, έδειχναν το νούμερο, και οτι ψώνιζαν πήγαινε στο λογαριασμό του τουριστικού πράκτορα, και στο τέλος πλήρωναν εναν ενιαίο λογαριασμό για ο,τι έφαγαν και ήπιαν, με προστιθέμενο το απαιτούμενο χαράτσι του πράκτορα, φυσικά.

Εκεί που καθόταν λοιπόν ο Γιάνης και έπινε τον καφέ του παίζοντας με το βραχιολάκι του αφηρημένα, πρόσεξε οτι έγραφε επάνω τον αρι8μό 18. Γύρισε το βραχιολάκι ανάποδα, και ο αριθμός έγινε 81. Αμέσως του Γιάνη του κατέβηκε μια ιδέα. Ντρεπόταν βέβαια, αλλά αν έπιανε; Ποιός θα το καταλάβαινε άλλωστε, για ένα καφέ; Φώναξε τη σερβιτόρα και της έδειξε το βραχιολάκι κρατώντας το ανάποδα. Η σερβιτόρα έγραψε «81» σε ενα χαρτάκι, ευχαρίστησε τον Γιάνη και έφυγε ανυποψίαστη. Ο Γιάνης φύσηξε ανακουφισμένος, αλλά οι ανησυχίες του δεν διαλύθηκαν παρα μόνο το ίδιο βράδυ που μπήκε στον λογαριασμό του στη σελίδα του τουριστικού πράκτορα και είδε τις χρεώσεις του.

Πουθενά ο καπουτσίνος. Το κόλπο είχε πιάσει.

Ο Γιάνης ένιωσε ενα τεράστιο βάρος να φεύγει απο πάνω του, αλλά ταυτόχρονα τον έπιασε και μια περιέργεια. Άραγε, πόσο μακριά μπορούσε να πάει; Φοβόταν – αν δεν φοβόταν θα γινόταν επικίνδυνος – αλλά η περιέργεια ήταν πολύ μεγάλη για να την υπερνικήσει. Την επόμενη μέρα ξαναδοκίμασε το κόλπο σε ενα εστιατόριο. Το κόλπο έπιασε, και σιγά σιγά ο Γιάνης ξεθάρρεψε. Έτρωγε και έπινε σε όλες τις διακοπές του δωρεάν, δείχνοντας πάντοτε το βραχιολάκι ανάποδα.

Για να μην ψυλλιαστεί τίποτε κάποιος, συνεχισε τις κανονικές του καταναλωτικές συνήθειες χρησιμοποιώντας το 18, και χρέωνε μόνο τα εξτρά στο 81. Τι μπλουζάκια αγόρασε, τι καπελάκια jockey, τι τουριστικά μπιχλιμπίδια, τι αναπτήρες, τι καφέδες ήπιε, τι μακαρονάδες, όλα χρεωμένα στο 81.

Ύστερα απο μερικές νύχτες, εκεί που ο Γιάνης περπατούσε στο δρόμο προς το ξενοδοχείο έχοντας φάει άλλο ενα σάντουιτς με τόνο και ανανά χρεωμένο στο 81, είδε ενα μπαράκι με μια ωραία φανταχτερή πινακίδα νέον. Διψούσε αφόρητα, και ήθελε να πιεί ενα ποτό. Μπήκε στο μπαράκι, και κάθησε σε ενα σκαμπώ. Το μπαράκι ήταν απο αυτά με την κονσομασιόν. Ερχόταν οι κοπέλες, κάθοταν στο τραπέζι σου, και σου έπιαναν κουβέντα, αρκεί να τις κερνούσες εσύ το ποτό, που φυσικά ήταν στη διπλάσια τιμή απο το κανονικό. Ο Γιάνης κοίταξε τριγύρω, και είδε μια όμορφη κοπελίτσα με γαλανά ματάκια και στρογγυλά βυζάκια. Της έκανε νόημα και παρήγγειλε μια μπύρα. Η κοπέλα πήγε πίσω απο τον πάγκο του μπάρ, έφερε τη μπύρα του, και κάθησε δίπλα του.

– «Γειά σου, με λένε Αντζελίνα».

– «Χάρηκα, είμαι ο Γιάνης».

Η Αντζελίνα πετάρισε τα ματάκια της, και κούνησε τα βυζάκια της,

– «Γειά σου Γιάνη. Απο πού είσαι;»

Δεν πέρασε πολύ ώρα και οι δυό τους είχαν χάθεί μέσα στην κουβέντα, ενω το ένα ποτό διαδέχοταν το άλλο. Ούτε που κατάλαβε ο Γιάνης πόση ωρα είχε περάσει, και έφτασε η ώρα να κλείσει το μπάρ. Η Αντζελίνα σηκώθηκε, και του έφερε το λογαριασμό.

Ο Γιάνης κοίταξε το νούμερο στο λογαριασμό με τα κερασμένα ποτά, και του σηκώθηκε η τρίχα. Ευτυχώς, είχε το βραχιολάκι μαζί του. Είχε γίνει εξπέρ πιά στο κόλπο. Το έδειξε στην Αντζελίνα, κρατώντας το 18 ανάποδα.

Η Αντζελίνα κοίταξε το βραχιολάκι, άνοιξε την τσάντα της, έβγαλε το δικό της βραχιολάκι, και το κοίταξε.

Τα μάτια της έλαμψαν. Ήταν το 81.

Η Άντζελίνα ξαναπετάρισε τα ματάκια της στο Γιάνη, του ξανακούνησε τα βυζάκια της, έβγαλε ενα πελώωριο χασαπομάχαιρο απο την τσάντα της, τον έσφαξε, τον έκοψε κομματάκια, και τον έφαγε σχεδόν ωμό, συνοδεύοντας τον με ενα υπέροχο βαθυκόκκινο κρασί Βουργουνδίας.

Όσο για τον τουριστικό πράκτορα, όταν έμαθε τι είχε συμβεί, πλήρωσε μια στρατιά συμβούλων και εταιριών για να βρούν λύση στο πρόβλημα. Τρία εκατομμύρια δολλάρια, άπειρες συναντήσεις και τεχνικές διαβουλεύσεις, και τέσσερα χρόνια μετά, η εταιρία συμβούλων είχε έτοιμες τις μετατροπές και τις παρεμβάεις που ήταν απαραίτητες ωστέ να μην ξανασυνέβαινε ποτέ το ίδιο πράγμα:

Κατάργησαν το βραχιολάκι με το νούμερο 18, και το αντικατέστησαν με το 86.

Advertisements


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s