Ο πιο δυστυχισμένος πρίγκηπας του κόσμου.

Ο Πρίγκηψ Λουμπάσα δεν γεννήθηκε άτυχος.

Για την ακρίβεια, γεννήθηκε πολύ πιο τυχερός απο οσο τελικά του επιφύλασσε η μοίρα να καταλήξει: Σχετικά ανώδυνος τοκετός στο καλύτερο νοσοκομείο του Λάγος, στη Νιγηρία, ανέμελα παιδικά χρόνια στην, απομονωμένη απο το υπόλοιπο Λάγος, προεδρική έπαυλη, ιδιωτικά σχολεία στο Λονδίνο, σπουδές σε ονομαστά πανεπιστήμια, και ύστερα επιστροφή στην πατρίδα, ως δεξί χέρι – και σχεδόν σίγουρα διάδοχος – του πατέρα του, Προέδρου της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Νιγηρίας.

Πρόεδρος, δηλαδή, τρόπος του λέγειν, γιατί η πραγματική εξουσία στην χώρα αυτή ασκούνταν στην ουσία απο τους συμβούλους του Προέδρου, που ήταν κάτι παραπάνω απο καθάρματα. Στρατιωτικοί οι περισσότεροι, μέλη των διαφόρων φυλών και φατριών που νέμοταν ανέκαθεν την εξουσία και τον πλούτο της πλούσιας σε πετρέλαιο αυτής χώρας, ποτέ δε σταματούσαν να συνωμοτούν, σε διάφορους συνδυασμούς, ο ένας εναντίον του άλλου.

Τα μόνα πράγματα που κρατούσαν την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία μακριά απο τον αιματηρό εμφύλιο και την πλήρη διάλυση, ήταν η ισχυρή προσωπικότητα του Προέδρου, που πότε πότε κατάφερνε να απαλύνει με τις συμβιβαστικές παρεμβάσεις του τις διαμάχες των στρατιωτικών – και ο ξένος παράγοντας.

Γιατί, οση εξουσία και αν ένιωθαν οτι είχαν οι σύμβουλοι του Προέδρου, στην πραγματικότητα
πάντα υπάκουαν στους πραγματικούς προισταμένους τους: Τους σταθμάρχες και τους πράκτορες της CIA που κατέκλυζαν την πρωτεύουσα, πάντα με διάφορα περίεργα διαπιστευτήρια και απίθανες καλύψεις της Αμερικανικής Πρεσβείας στην Αμπούζα.

Οσο για τον ίδιο τον Λουμπάσα, ποτέ του δεν ήταν ιδιαίτερα ευχαριστημένος απο την κατάσταση που επικρατούσε στην χώρα του. Λίγο η εμπειρία του απο τις δημοκρατικές χώρες του εξωτερικού στις οποίες είχε σπουδάσει, λίγο η σύντομη αλλα ταραχώδης σχέση του με εκείνο τον περίεργο ψηλό αριστεριστή που γνώρισε σε μια εκδρομή στα Γιάννενα, την εποχή που σπούδαζε στο Λονδίνο, σημάδεψαν βαθιά την προσωπικότητα και τον χαρακτήρα του Πρίγκηπα.

Με την επιστροφή του στην πατρίδα, ο Πρίγκηπας Λουμπάσα άρχισε να πιέζει τον πατέρα του για
περισσότερες δημοκρατικές και φιλολαικές μεταρρυθμίσεις, πράγμα που δεν άρεσε καθόλου ούτε στους συμβούλους του Προέδρου, ούτε στούς Αμερικάνους, οι οποίοι συμβούλεψαν διακριτικά τον πρόεδρο να μαζέψει τον ενοχλητικό γιο του.

Κάποια στιγμή μάλιστα, ο Πρίγκηπας Λουμπάσα έμπλεξε με κάτι περίεργες ομάδες κομμουνιστών ανταρτών που ζητούσαν αναδασμό της γής και κρατικοποίηση των κερδοφόρων Αμερικανικών πετρελαίκών επιχειρήσεων. Μόλις μαθεύτηκε στους κύκλους των στρατιωτικών οτι οι κομμουνιστές βρήκαν στο πρόσωπο του Πρίγκηπα Λουμπάσα έναν αναπάντεχο σύμμαχο μέσα απο τις γραμμές του εχθρού, οι διακριτικές παραινέσεις των Αμερικανών μετατράπηκαν σε ανοιχτές απειλές για τη ζωή του Λουμπάσα.

Ο Πρόεδρος κάθε άλλο παρά έμεινε με σταυρωμένα χέρια, τη στιγμή που παίζοταν η ίδια η ακεραιότητα του αγαπημένου του γιου. Ίδρυσε μια μη κερδοσκοπική οργάνωση, όρισε τον Λουμπάσα διαχειριστή, και εξαργύρωσε μερικές χάρες που χρωστούσε στους Αμερικάνους ωστε να αποκτήσει η οργάνωση χρηματοδότες και κονδύλια, με τον όρο να μη μπλέκεται στις δουλειές τους. Η οργάνωση ονομάζοταν «Το Χαμόγελο του Ποδιού», και ο στόχος της ήταν η προμήθεια υποδημάτων για τους φτωχούς χωρικούς της Νιγηρίας, που θέριζαν τα χωράφια ξυπόλητοι, εκτεθειμένοι στις καιρικές συνθήκες.

Η οργάνωση τα πήγαινε μάλλον μέτρια, μέχρι τη μέρα που ξέσπασε το σκάνδαλο της Nike με την παιδική εργασία στα εργοστάσια της στην Ταϋλάνδη. Οι υπεύθυνοι δημοσίων σχέσεων της εταιρίας, ψάχνοντας τρόπο να αντισταθμίσουν την κακή δημοσιότητα που απειλούσε τις πωλήσεις τους, ανακάλυψαν την οργάνωση του Λουμπάσα και έκαναν μια αναπάντεχη δωρεά: Διακόσια πενήντα έξι
εκατομμύρια Αμερικάνικα δολλάρια μεταφέρθηκαν στο λογαριασμό της οργάνωσης. Ο πρόεδρος της Nike φωτογραφήθηκε μαζί με τον Πρίγκηπα Λουμπάσα, και η φωτογραφία δημοσιεύτηκε στις μεγαλύτερες εφημερίδες του κόσμου, μαζί με άρθρα για την φιλανθρωπία της Nike, χάρη στην οποία Το Χαμόγελο του Ποδιού θα μπορούσε πλέον να πραγματοποιήσει το στόχο του: Οχι μόνο ένα, αλλα ΔΥΟ ζευγάρια παπούτσια (Nike, φυσικά) για όλη την οικογένεια κάθε φτωχού χωρικού της Νιγηρίας.

Πράγμα που φυσικά δεν άφησε καθόλου ασυγκίνητους τους συμβουλάτορες του Προέδρου, που θέλησαν ευθύς εξαρχής να βάλουν χέρι στα χρήματα. Ο Πρόεδρος όμως ήταν αμετακίνητος – η χρηματοδότηση ανήκε στην οργάνωση και προορίζοταν για το λαό της Νιγηρίας. Τα λεφτά όμως ήταν πολλά, Άρη, και όπου τα λεφτά είναι πολλά, παίζονται περίεργα παιχνίδια. Έτσι, ελάχιστοι παραξενεύτηκαν πραγματικά, όταν ο Πρόεδρος σκοτώθηκε σε κείνο το τραγικό ατύχημα με τους κροκόδειλους στην πισίνα της έπαυλής του.

Η κηδεία του Προέδρου έγινε με όλες τις τιμές, σχηματίστηκε προσωρινή κυβέρνηση, η προεκλογική περίοδος ολοκληρώθηκε με επιτυχημένες εκκαθαριστικές επιχειρήσεις του στρατού εναντίων των κομμουνιστών, και η Δημοκρατία θριάμβευσε για ακόμα μια φορά σε αυτή τη βασανισμένη γωνία του πλανήτη: Μέχρι και η Αμερικανική Πρεσβεία με ανακοίνωση της, χαιρέτησε την εκλογή – απευθείας απο τον Νιγηριανό λαό – του νέου Πρόεδρου, Ταξίαρχου Νγκούμα, που κέρδισε τις εκλογές με το συντριπτικό ποσοστό του 102.76%.

Ο Πρίγκηπας Λουμπάσα, δεν είχε καμμία αμφιβολία για την τύχη που τον περίμενε εαν έπεφτε στα χέρια των στρατιωτικών. Συνετριμμένος ακόμα απο το θάνατο του πολυαγαπημένου του πατέρα, και πρίν ακόμα ολοκληρωθούν οι εκλογές, την κοπάνησε αργά μια νύχτα απο την προεδρική έπαυλη για την ύπαιθρο, οπου τον υποδέχτηκαν και του πρόσφεραν τροφή και κρυψώνα προθυμότατα οι χωρικοί που επι τόσα χρόνια βοηθούσε. Του έδωσαν μάλιστα δυο αλλαξιές σκισμένα ρούχα και ενα ζευγάρι παπούτσια Nike, για να μήν αναγνωρίζεται έυκολα απο τις στρατιωτικές περίπολους που όργωναν την ύπαιθρο, είς άγραν όσων κομμουνιστών είχαν απομείνει με το κεφάλι τους να στέκεται ακόμα στη θέση του.

Ο Πρίγκηπας ήταν απελπισμένος. Ο Ταξίαρχος Νγκούμα δε μπορούσε να βάλει άμεσα χέρι στα λεφτά της οργάνωσης, τα οποία ακόμα κάθοταν στον τραπεζικό του λογαριασμό, αλλα ήταν σίγουρος οτι αν έπεφτε στα χέρια του θα έβρισκαν κάποιο «ευγενικό» τρόπο να τον κάνουν να τους τα δώσει. Χρειάζοταν άμεσα κάποιο σύμμαχο, έναν έμπιστο φίλο που θα μπορούσε να τον βοηθήσει να μεταφέρει τα χρήματα στο εξωτερικό πρίν πέσουν στα χέρια του Ταξίαρχου. Έγραψε αμέσως σε συμφοιτητές του, σε γνωστούς του στο εξωτερικό, ζητώντας τη βοήθεια τους, με αμοιβή μέρος του ποσού που θα κατάφερνε να μεταφέρει στο εξωτερικό – μάταια όμως. Οι ελάχιστοι που δέχτηκαν να τον βοηθήσουν, μόλις έφταναν στη Νιγηρία, έπεφταν στα χέρια των στρατιωτικών και σχεδόν πάντα εξαφανίζοταν μυστηριωδώς πρίν προλάβουν κάν να συναντήσουν τον Πρίγκηπα Λουμπάσα.

Η στιγμή που τσάκισε μια για πάντα το ηθικό του Πρίγκηπα ήταν, όταν πήρε εκείνη τη χλευαστική απάντηση στο e-mail που έστειλε στον παλιό του φίλο στα Γιάννενα, ο οποίος – τι αθλιότης, τι ξεπεσμός! – ούτε λίγο ούτε πολύ του ζητούσε να αποδείξει την ταυτότητα του, ζητώντας του μια φωτογραφία, στην οποία ο Πρίγκηπας, λέει, έπρεπε να εμφανίζεται ισορροπώντας μια πέστροφα στο μέτωπο του, την ώρα που έπιανε τα αρχίδια του με το αριστερό χέρι.

Και, οσα χρόνια κι αν έχουν περάσει απο τότε, εαν τύχει να πάτε στη Νιγηρία, μπορεί να βρείτε κάποιο χωρικό που δε θα φοβηθεί να σας μιλήσει για τον Πρίγκηπα. Λένε πως ακόμα και σήμερα, τριγυρίζει απελπισμένος απο χωριό σε χωρίο, δουλεύοντας όλη μέρα στα χωράφια για να εξασφαλίσει ενα κομμάτι ψωμί που θα τον κρατήσει στη ζωη για ακόμη μια ημέρα, ελπίζοντας μόνο πως, όταν έρθει το βράδυ και κάθησει αποκαμωμένος στον υπολογιστή του, εκείνο το επόμενο e mail, μπορεί να είναι το τελευταίο που θα χρειαστεί να στείλει – ίσως σε σένα, άγνωστε παραλήπτη:

…..GREETINGS,

Permit me to inform you of my desire of going into business relationship
with you. I got your contact from the International web site directory. I
prayed over it and selected your name among other names due to it’s
esteeming nature and the recommendations given to me as a reputable and
trust worthy person I can do business with and by the recommendations I must
not hesitate to confide in you for this simple and sincere business.

I am Prince Lumbasa; the only Son of late Mr Lumbasa, the former President
of Nigeria, whom was killed by the military junta that attacked our country
and took over our town…..

Advertisements

4 Σχόλια on “Ο πιο δυστυχισμένος πρίγκηπας του κόσμου.”

  1. Ο/Η amoustaki garida λέει:

    Χάχολος νεοφιλελές που μικρός έπαιζε τη Barbie Rapounzel ο πρίγκηψ.

  2. Ο/Η psyxroskianapodos λέει:

    Ευελπιστώ κύριε Ρικούδη να μας αφηγηθείτε στο μέλλον και την τραγική ιστορία της τελευταίας απογόνου του τσάρου Νικόλαου των Ρομανώφ,που δεν έχει τώρα ούτε μια σόμπα για να ζεστάνει τα κοκκαλάκια της μέσα στον αδυσώπητο ρωσικό χειμώνα.

  3. Ο/Η κ. Αθανάσιος Χοσέ Μαρία Διάκος λέει:

    Αγαπητέ κύριε Ρικούδη θα ήθελα να μάθω εις ποία ακαδημία σπουδάσατε χιούμορ διότι τα αστεία σας -ιδιαιτέρως αυτά περί αστεριστών- αγγίζουν χεχε, ας πούμε, την τελειότητα. Δεν μπορώ να πιστέψω πως είσασθε αυτοδίδακτος αστειάτωρ!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s