Ωδαι

Ωδη 2892η, “Εις τον ανωνυμον σχεδιαστη στερεων” :

Τι ποθος και τι πονος,
μεχρι να βγει ο κωνος!

Ωδη 267η, “Εις τα κωλοπουλα” :

Ξερω κατι πουλια
γκριζα πουλια χαζα πουλια
πουλια της μαλακιας

δε ζουν στον ουρανο ψηλα
κωλοβαρανε στα κλαρια
κι αν στη σκια παρκαρω
μου χεζουνε το καρο

Ξερω κατι πουλια
γκριζα πουλια χαζα πουλια
πουλια της μαλακιας
δεν μιλανε δεν λαλανε
το peugeot μου κουτσουλανε

---