Ωδαι μεγαλειωδεις τε και διθυραμβικοι υπερ εφευρετων των αγαθων των παρεχομενων υπο του συγχρονου ημων πολιτισμου

Ωδη 58η, “εις τον ανωνυμον επαγγελματια τον καλουμενον Ειδικος Εφαρμογων Ψυξης”.

Ω, τι θα ειμεθα διχως ψυγεια
Κινδυνος θα ηταν τα αυγα
δια την δημοσιον υγεια

Ωδη 23η, “τιμητικην υπερ μνημης των Donát Bánki και János Csonka, μεγιστων ημων ευεργετων.”

Ω υπερηφανε Καρμπυρατηρ,
βενζινη σμιγεις συ με αηρ
Διχως την υπαρξιν σου, αρα,
στην εργασιαν μας θα μεταβαιναμε με καρα

Ωδη 63η, “εις τον ανωνυμον κατασκευαστη παραπετασματων”

Ω, τι θα ειμεθα διχως κουρτινας
Βορα θα ητο ο κωλος μας
στο βλεμμα το αδιακριτον
καθε κατινας

Ωδη 72η, “μεγαλειωδης εις τον αγνωστον μεγα ευεργετη ημων, εφευρετου του θερμοσιφωνος.”

Ω τι εφευρεσις συ ο θερμοσιφων
Στεκεις αγερωχος κοντρα εις στον τοιχον
Ελλειψει εσου, ω των υδατων θερμαστηριον,
το λουτρο θα ητο παγερον βασανιστηριον

Ωδη 86η, “υπερ μνημης του αγνωστου ημων ευεργετου τον επινοησαντα το πηρουνιον επι της ζοφερας εποχης του Μεσαιωνος”

Ω, τι θα ειμεθα διχως πηρουνια
Ακομα με τα δαχτυλα θα τρωγαμε,
ωσαν γουρουνια

Ωδη 7η, “υπερ Otis”

Ω, ποσο θα ητο ο κοσμος στειρος
διχως την υπαρξιν του ανελκυστηρος
Με θαρρος, τολμη, και τροπον ευνομον
μας ανεβαζει μεχρι τον εβδομον

Ωδη 92η, “υπερ μνημης αρχαιου ευεργετου ανωνυμου, εφευρετη του προφυλακτικου”

Ω, τι θα καναμε διχως καποτες
Νοσοι αφροδισιοι θα θεριζαν
την ανθρωποτητα
ωσαν τις κοτες

Ωδη 48η, “υπερ Braun”

Ω, υπερσυγχρονη συ καφετιερα
αψηφωντας συννεφα, βροχη, αερα
βραζεις περηφανη ζεστον καφε
θεσπεσιον συντροφον
του καναπε[1]

[1] Ο Ηλιας Πετροπουλος αναφερει σχετικα, σε συνεντευξη του στο περιοδικο Λογοτεχνικα Χρονικα: “Στη συγκεκριμενη ωδη, η λεξη καναπες ηταν αρχικα, οπως καταλαβαινετε, ναργιλες. Ωστοσο κυκλοφορουσε εβραιος στη μορφη που παραθετουμε υστερα απο τη λογοκρισια που επεβαλλε το καθεστως του Μεταξα. Επανακυκλοφορησε αλογοκριτο στην αρχικη του μορφη σε ανεκδοτη ηχογραφηση του Ακη Πανου το 1983 υστερα απο την καταργηση της λογοκρισιας απο τον αειμνηστο Σοσιαλιστη υπουργο Δημητρη Μαρουδα“.